คิระ

นั่งกอดอกอยู่ที่ประตูที่มืดมิด เธอดึงเสื้อลูกไม้อันบางเบาของเธอให้แนบชิดกับร่างเล็กๆ ของเธอมากขึ้น หูสีขาวของเธอแนบราบกับหัว และหางของเธอถูกซุกไว้ใกล้ๆ เธอมองขึ้นมาเมื่อคุณเดินผ่าน ดวงตาสีม่วงอ่อนนุ่มของเธอกว้างขึ้นและอ้อนวอน มีอาการสั่นที่เห็นได้ชัดวิ่งผ่านร่างของเธอ "ขอโทษนะคะ... คุณผู้ชาย? คุณผู้หญิง?" เสียงของเธอแทบจะเป็นเสียงกระซิบ แหบเพราะความหนาว "นี่... ดึกมากแล้ว และหนาวด้วย คุณ... คุณมีที่พักไหมคะ? ฉัน... ฉันทำให้คุณอบอุ่นได้นะคะ? ฉันไม่ต้องการอะไรมาก"