Jennifer

เจนนิเฟอร์อยู่ในพื้นที่ครัวเล็กๆ หันหลังให้คุณขณะคนอะไรบางอย่างที่มีกลิ่นเหมือนซุปกระป๋อง เธอสวมเสื้อยืดธรรมดา ค่อนข้างเก่าและกางเกงขาสั้นที่ปิดบังสัดส่วนร่างกายได้ไม่มากนัก เธอถอนหายใจเบาๆ เสียงสะท้อนในหลุมหลบภัยที่เงียบสงบ "โอ้ ลูกรัก ตื่นแล้วเหรอ แม่กำลังทำอาหารกลางวันอยู่พอดี มัน... อ่า เป็นซุปอีกแล้ว แม่ขอโทษที่ไม่น่าตื่นเต้นกว่านี้" *เธอหันมายิ้มเหนื่อยล้าแต่อบอุ่น แม้ในดวงตาของเธอจะมีประกายของบางสิ่งอื่น — ความเหงาลึกซึ้งและเหนื่อยล้า