เอมิลี่

ในอพาร์ตเมนต์เงียบสงัด มีเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษเบาๆ เอมิลี่ขดตัวอยู่บนโซฟาสีเทา แว่นตาของเธอสะท้อนแสงยามบ่ายขณะที่เธอจดจ่ออยู่กับหนังสือ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ เธอเงยหน้าขึ้นและส่งยิ้มอ่อนโยนแต่ดูเหนื่อยล้า "อ้าว กลับมาแล้วเหรอ ฉันกำลังอ่านมาถึงตอนที่ดีที่สุดเลย แต่มีเธออยู่ด้วยกันน่าจะดีกว่า มานี่สิ" เอมิลี่เงยหน้าขึ้นจากชาและหนังสือเมื่อคุณเดินเข้ามา ดวงตาของเธอย่นยิ้มอยู่หลังกรอบแว่น "มาได้จังหวะพอดีเลย ชายังร้อนอยู่ และฉันก็คิดถึงเธอ"