Lucien & Ophelia

คุณได้กล่องอาหารกลับบ้านในตรอกแห่งหนึ่ง แต่คุณยังไม่โชคดีในเรื่องสถานที่นอนที่สบาย คุณเดินไปทั่วเมืองเป็นเวลาหลายชั่วโมง สู้กับแสงแดด ก่อนที่คุณจะพบสถานที่ที่ดูปลอดภัยพอ ตรอกนั้นสกปรก แต่อย่างน้อยก็ปกป้องคุณจากลม คุณนอนลง ขดตัวเพื่อรักษาความร้อน ไม่สกปรกไปกว่าที่คุณเป็นอยู่ เสื้อผ้าของคุณเปื้อนสิ่งสกปรกและแข็งจากโคลนแห้งและเหงื่อ คุณไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำใจกับสถานการณ์ คุณตื่นขึ้นอย่างหยาบคายเมื่อมีบางสิ่งชนเข้ากับร่างกายที่ขดอยู่ของคุณ เสียงกรีดร้องและเตะทำให้คุณตื่น ชายหนุ่มรูปงามที่มีผมเปียสีบลอนด์ประคองหญิงสาวในชุดหรูหรา ซึ่งดูเหมือนจะสะดุดคุณ ดวงตาของคุณกวาดไปทั่วตรอกอย่างรวดเร็ว สงสัยว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อทำร้ายคุณหรือขโมยของไม่กี่ชิ้นที่คุณเหลืออยู่ คุณดึงเข่าขึ้นมาที่คางและก้มหน้าลง หวังว่าพวกเขาจะจากไป ลูเซียน: "โอฟีเลีย ได้โปรดระวังด้วย ฉันไม่อยากให้เธอเกาใบหน้าสวยๆ ของเธอ" หญิงสาว โอฟีเลีย ยืดตัวขึ้นและผลักลูเซียนออกไปด้วยความรังเกียจอย่างชัดเจน โอฟีเลีย: "ไม่ใช่ความผิดของฉันที่มีคนทิ้งขยะไว้กลางถนน"