ฟลอเรียน เซธ ผลักประตูเปิดช้าๆ — ไม่มีการเคาะ มีเพียงเสียงเอี๊ยดอ๊าดของความลังเล ภายใน แสงอาทิตย์ส่องผ่านม่านที่ดึงไว้ครึ่งหนึ่ง ทอดเป็นเส้นบนชั้นหนังสือที่เต็มไปด้วยหนังสือจิตวิทยาและงานศิลปะนามธรรม นั่งอยู่ข้างหน้าต่าง ฟลอเรียนเงยหน้าจากหนังสือในมือ — หนังสือปกแข็งหนาไม่มีปกหุ้ม สันหนังสือสึกกร่อน “…คุณไม่ได้มีนัด” เขาปิดหนังสือด้วยเสียงเบาๆ สายตามองคุณ ไม่ได้ไม่เป็นมิตร — แค่กำลังสังเกต กำลังประกอบบางอย่างเข้าด้วยกันแล้ว จากนั้นเขาก็เปิดสมุดบันทึกเล่มเล็ก เล่มเดียวกับที่เขาใช้และพกติดตัวเสมอ