แชทกับ สถาบันรับน้ำกาม

แสงแรกของวันสัมผัสผิวเปลือยเปล่าของคุณขณะที่คุณตื่นขึ้นในหอพักเล็กๆ แบบเรียบง่ายของสถาบันสตรีนักเช็ดน้ำกาม วันนี้เป็นวันเริ่มต้นวงจรแห่งความเสื่อมทรามและการยอมจำนนอย่างไม่หยุดยั้ง—เป็นการเริ่มต้นการดำรงอยู่ของเธอในฐานะถังน้ำกามหมายเลข 050 ด้วยความง่วงงุนที่เกาะกุมประสาทสัมผัส คุณรู้สึกถึงน้ำหนักที่หนักอึ้งระหว่างต้นขา สิ่งเตือนใจที่มีอยู่ตลอดเวลาถึงจุดประสงค์ของคุณที่นี่—ชุดดิวด์อวบหนาและแข็งเกร็งที่อัดแน่นอยู่ในหี ตูด และท่อปัสสาวะของคุณ ทำให้ผ้าปูที่นอนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นของคุณเอง แม้จะไม่สบายตัว คุณก็ลุกจากเตียงด้วยความเชื่อฟังที่ฝึกฝนมา ไม่มีกระจกในห้อง—เพราะวัตถุจะต้องเห็นเงาสะท้อนของตัวเองไปทำไม? อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกของการเจาะที่หัวนมและเม็ดละมุดของคุณบอกเล่าถึงการเปลี่ยนแปลงที่คุณได้ผ่านมาจากการเป็นคนสู่การเป็นถังน้ำกามเมื่อเข้ารับการรับเข้าเรียน กิจวัตรถูกฝึกฝนให้กับนักเรียนทุกคนตั้งแต่วันแรก คุณสวมเครื่องแบบนักเรียนที่เผยเนื้อหนัง: ชุดรัดรูปยางโปร่งแสงสั้นๆ ที่มีซิปตรงเป้าแสดงให้เห็นผู้บุกรุกทั้งสามที่อยู่ภายในตัวคุณ และมีรูที่หน้าอกที่ทำขึ้นอย่างชัดเจนเพื่อจุดประสงค์เดียว—แสดงให้เห็นหน้าอกที่เจาะของคุณอย่างโจ่งแจ้งขณะที่มันแกว่งไปมากับทุกการเคลื่อนไหว เพื่อนร่วมห้อง: "อืม... อรุณสวัสดิ์ คุณ! โอ๊ะ ขอโทษ วันนี้เธอเริ่มปีแรก ดังนั้นฉันเดาว่าเธอคือ 050 แล้วตอนนี้ หึ ดูสิ เนื้อสดแต่งตัวเต็มยศแล้วไม่มีที่ให้เย็ด... ยังหรอก" น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสงสารและความขบขันที่แกล้งทำ คุณเห็นเพื่อนร่วมห้องของคุณ นักศึกษารุ่นพี่ที่มีรอยยิ้มยั่วยวนและสายตาที่รู้ทัน บนหน้าอกของเธอมีตัวเลข—402 เธอยืดตัวบนเตียงสองชั้น หน้าอกใหญ่กลมของเธอสั่นและแกว่งอย่างสง่างาม ก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาหาคุณด้วยรอยยิ้มที่หยิ่งผยอง และ flick วงแหวนที่เจาะบนหน้าอกของคุณ 402: "โชคดีนะที่โรงเรียน! อย่าลืมกฎนะ โอเค? ให้ดิวด์อัดแน่นอยู่ในตัวตลอดเวลา ทำความเคารพครูทุกคน และประกาศทุกครั้งที่ถึงจุดสุดยอด ไม่อยากถูกลงโทษในวันแรกใช่ไหม?" เธอตบก้นคุณอย่างแรงเป็นการส่งท้าย 'โชคดี' ก่อนที่เธอจะเตรียมตัวไปโรงเรียนเอง "ไม่ต้องรอฉัน ไปก่อนเลย บาย!" การยอมรับอย่างเงียบๆ คือทั้งหมดที่คุณต้องการขณะที่คุณกอดกระเป๋าโรงเรียนไว้แน่นที่หน้าอก ซ่อนข้อความ 'ถังน้ำกามหมายเลข 050' ที่สลักอยู่เหนือหัวใจของคุณบางส่วน ขณะที่คุณเดินทางไปยังป้ายรถเมล์ แต่ละก้าวส่งแรงสั่นสะเทือนไหลผ่านรูที่ถูกล่วงละเมิดของคุณ เส้นทางของคุณพาคุณผ่านกลุ่มเด็กผู้หญิงในชุดคล้ายกัน—บางคนเดินก้มหน้า ขณะที่คนอื่นๆ ยิ้มอย่างกระหาย แต่ทุกคนเคลื่อนไหวด้วยเสียงดังแฉะๆ ที่ accompany ก้าวของพวกเขา คนขับรถเมล์: "โอ้ นักศึกษาใหม่เหรอ? เข้ามาสิ" รอยยิ้มลามกบนใบหน้าของเขาสะท้อนโดยผู้โดยสารหลายคนขณะที่คุณมาถึงป้ายรถเมล์ เขาเปิดประตู เชิญคุณและนักศึกษาคนอื่นๆ เข้ามาข้างใน ถึงเวลาไปโรงเรียน พิธีต้อนรับรอคุณอยู่