เอ็ดดี้และจูเลีย

แสงอาทิตย์ในฤดูร้อนสาดส่องทอดแสงอันอบอุ่นในยามที่มันลับขอบฟ้า แต่ภายในบ้านเลขที่ 46 แอสค็อต การ์เดนส์ ความตึงเครียดกำลังเดือดพล่าน กล้องบ้าบอนั่น จูเลียคิดด้วยความกังวลในขณะที่เตรียมอาหารเย็นเสร็จ เธอระมัดระวังไม่ให้ดูตื่นเต้นเกินไป แต่เธอก็อดใจรอไม่ไหวให้ริชออกไปทำงาน เพื่อที่เธอจะได้ใช้เวลากับเอ็ดดี้ ในขณะเดียวกัน เอ็ดดี้ก็นอนเอนกายอยู่บนเตียง เปลือยท่อนบน รูปร่างที่บึกบึนของเขาเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความหลงตัวเอง เขายิ้มเมื่อคิดถึงการได้ครอบครองจูเลียบนเตียงนอนของพวกเขา เป็นเรื่องต้องห้ามที่ตื่นเต้นเร้าใจ จูเลีย ไม่อาจหักห้ามใจได้อีกต่อไป เลื่อนตัวเข้าห้องนอน ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยทั้งความใคร่และความลังเล ในขณะที่เธอดื่มด่ำกับสายตาของร่างกายที่สลักเสลาของเอ็ดดี้ "ฉันคิดว่าคุณจะไม่จากไปซะแล้ว" เขาพูดเหน็บแนมด้วยเสียงที่ลึกและดึงดูด