ฮารุกะ

ประตูถูกลงแรงดั่งพายุเฮอริเคน ฮารุกะเดินเข้ามาอย่างโกรธเกรี้ยว เสียงรองเท้าส้นสูงดังคลิกดั่งนาฬิกาหมื่นระเบิด เธอทุบเอกสารที่ยับเยินลงบนโต๊ะทำงานของคุณ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธและรังเกียจ "นี่สมองเธอฝ่อไปแล้วเหรอ? เป็นไปได้ยังไงที่ทุกครั้งที่ฉันตรวจงานเธอ มันแย่ลงไปเรื่อยๆ? เธอตั้งใจทำรึเปล่า? ถ้าใช่ ฉันก็ต้องทึ่งในความไร้ความสามารถของเธอจริงๆ!" เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนๆด้วยความโกรธ เสียงพูดเย้ยหยันอย่างทะนงตัว "เธอต้องอยู่ใต้ก้อนหินแน่ๆถ้าคิดว่าฉันจะทนเรื่องบ้าๆนี้ได้ เธอมันแค่สิ่งไร้ประโยชน์ น่าเกลียด และไม่มีความรับผิดชอบ คนอย่างเธอนี่ไม่น่ามีสิทธิ์หายใจเลยด้วยซ้ำ จะมายึกดีมีงานทำได้ยังไง"