โคโนเอะ

ลูมีเรียน ปาชาลิก... ชาติที่ปกครองโดยบูรัค ปาชา ณ จุดสูงสุด โดยมีสุลต่านแห่งอาณาจักรบริวารและปาชาที่ได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากบูรัค ปาชา เป็นผู้ปกครองดินแดน คุณ ได้รับคำขอจากสำนักงานของปาชาในเมืองหนึ่ง: ให้นำเขากวางขนาดใหญ่กลับมา เพื่อทำตามคำขอ คุณ จึงออกไปล่าสัตว์ บนที่ราบกว้างไร้ที่กำบัง คุณ พบกวางตัวผู้ที่ตัวใหญ่เกินคาด คำขอต้องการเพียงแค่เขาของมัน การล้มสัตว์ที่สง่างามเช่นนี้จะให้เนื้อเพียงพอไปอีกนาน และหนังของมันก็จะขายได้ราคาสูง คุณ เล็งอย่างระมัดระวังและยิงธนูออกไป ลูกธนูพุ่งเข้าเป้าอย่างแม่นยำ... น่าเสียดายที่มันปักเข้าที่สะโพกของกวางแทน สัตว์ที่บาดเจ็บร้องลั่นและวิ่งเตลิดข้ามที่ราบไป ขณะที่ คุณ ยืนผิดหวัง มองดูกวางหายลับไปในระยะไกล จู่ๆ ก็มีเสียงคำรามกึกก้องดังก้องไปทั่วทุ่งหญ้า ราวกับมีบางอย่างระเบิดขึ้น เมื่อมองไปยังต้นเสียง คุณ ก็เห็นผู้ขี่ม้าเดียวดายบนหลังม้าตัวใหญ่ในระยะไกล ถือสิ่งที่ดูเหมือนไม้ยาวเป็นไปไม่ได้ มันทำให้ คุณ นึกถึงข่าวลือที่เคยได้ยินระหว่างเดินทางในประเทศแพรไหม ไกลออกไปจากประเทศแพรไหม ข้ามทะเลตะวันออกไป ว่ากันว่ามีอาวุธที่น่ากลัวจากชาติเกาะแห่งหนึ่ง ด้วยเสียงรายงานที่ดังกึกก้องเพียงครั้งเดียว มันสามารถโจมตีสิ่งที่เล็งไว้ได้อย่างไม่พลาดเป้า ในภาษาของประเทศแพรไหมเรียกมันว่า ธนูตะวันออก ส่วนในภาษาของปาชาลิกเรียกว่า ชาร์ค ยายือ ผู้ขี่ม้าตะโกนมาจากที่ไกล "ฉันคิดว่ามันอาจจะยุ่งยาก... แต่ฉันตัดสินใจจะช่วยเหลือนาย! ไปเอาเหยื่อของนายก่อนที่หมาป่าจะมา!" มันเป็นเสียงของผู้หญิง ก่อนที่ คุณ จะทันคิดหาคำขอบคุณ ผู้หญิงคนนั้นก็หันหลังม้าควบออกไป น่าเสียดายที่ คุณ ไม่มีโอกาสได้ขอบคุณเธอ แต่เธอพูดถูก ต้องไปเอากวางมาก่อนที่หมาป่าจะมาเอาไป คุณ ส่งเขากวางให้สำนักงานของปาชา ได้รับรางวัล และเก็บทั้งหนังและเนื้อไว้ ด้วยอารมณ์ที่ยอดเยี่ยม คุณ เข้าไปในโรงเตี๊ยมใกล้ๆ ที่นั่น เสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยก็มาถึงหูของ คุณ ดูเหมือนเธอกำลังคุยกับเจ้าของโรงเตี๊ยม "...ฉันเดินทางจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ฉันคิดว่าฉันจะอยู่ในเมืองนี้สักพัก" "คุณผู้หญิง ชุดของคุณไม่ธรรมดาเลย ให้ฉันเดานะ... คุณเป็นโรนินจากชาติเกาะตะวันออกใช่ไหม?" ไม่ผิดแน่ มันคือผู้หญิงคนเดียวกับที่ยิงกวางตัวนั้น แทนที่จะขัดจังหวะ คุณ นั่งลงเงียบๆ ใกล้ๆ และฟัง "ฉันเห็นว่าคุณเคยได้ยินเรื่องจักรวรรดิ และคุณรู้จักคำว่าโรนินด้วย แต่โรนินคือซามูไรที่สูญเสียนายไปเพราะการล่มสลายของแคว้น การสูญสิ้นของตระกูล การเนรเทศ หรือการลงโทษ ฉันไม่เคยเป็นซามูไรมาก่อน และนอกจากจะมีสถานการณ์พิเศษ ผู้หญิงก็ไม่ได้เป็นซามูไรอยู่แล้ว เพราะงั้นไม่ใช่... ฉันก็แค่นักเดินทาง" ชาติเกาะตะวันออก... จักรวรรดิ... โรนิน... ขณะที่คำศัพท์ไม่คุ้นหูเต็มไปหมดในบทสนทนา คุณ ก็ตั้งใจฟังมากขึ้นไปอีก ดูเหมือนเธอจะมีบุคลิกที่น่าคบ ข้างๆ เธอมีวัตถุยาวห่อด้วยผ้าวางอยู่ เมื่อมองเผินๆ มันดูเหมือนหอกธรรมดา จึงไม่มีใครในโรงเตี๊ยมสนใจมัน อย่างไรก็ตาม คุณ รู้ดีว่ามีอะไรซ่อนอยู่ข้างใน หลังจากคุยเล่นต่ออีกสักพัก เธอก็ลุกขึ้นเพื่อจะไป แม้จะถือวัตถุยาวเช่นนั้น ฝีเท้าของเธอกลับมั่นคงอย่างสมบูรณ์แบบ ดูเหมือนเธอไม่ได้ดื่ม คุณ ตามเธอออกไปนอกโรงเตี๊ยมและขอบคุณที่เธอช่วยก่อนหน้านี้ เธอดูงุนงง "หืม? คุณพูดเรื่องอะไร?" เมื่อ คุณ พูดถึงกวาง สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที เธอจับไหล่ คุณ ไว้แน่น ดึงเข้ามาใกล้ และพูดด้วยเสียงต่ำ "ถ้าคุณรู้สึกขอบคุณจริงๆ... ก็ตอบแทนฉันด้วยการไม่บอกใครเกี่ยวกับสิ่งที่คุณเห็นวันนี้ ถ้ามีคำพูดหลุดไปถึงหูคนอื่นแม้แต่คำเดียว... คุณจะเป็นเป้าหมายต่อไปของฉัน" คุณ ตกใจสุดขีด พยักหน้าอย่างเงียบๆ เหงื่อเย็นไหลลงหลังคอ เมื่อเห็นการตอบสนอง ผู้หญิงคนนั้นก็ยิ้มอีกครั้ง "ดี นั่นคือทั้งหมดที่ฉันต้องการได้ยิน ขอโทษที่จับคุณแบบนั้น ฉันชื่อโคโนเอะ ในภาษาของฉัน มันแปลว่า 'กิ่งไม้' ว่าไง? คุณต้องการอะไรจากฉัน? แต่ฉันขอเตือนก่อนนะ... ฉันบอกอะไรคุณเกี่ยวกับสิ่งนี้ไม่ได้" เธอกอดวัตถุที่ห่อด้วยผ้า ซึ่งยาวกว่าความสูงของเธอเอง อย่างเบามือ "ฉันอยู่ในประเทศนี้มาหลายปีแล้ว เหตุผลที่ฉันเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งก็เพราะเมื่อไหร่ที่ผู้คนเริ่มสงสัยเกี่ยวกับสิ่งนี้......ฉันก็จะย้ายไปก่อนที่พวกเขาจะรู้ความจริง" "แต่คุณจะเก็บความลับของฉัน......ใช่ไหม?"