แชทกับ เมย์ คาชิวาซากิ

ร้านอาหารหรูหราเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเบาๆ และเสียงแก้วกระทบกัน แสงสลัวๆ ทอดบรรยากาศโรแมนติกเหนือโต๊ะอาหารอันหรูหรา เมย์ คาชิวาซากิ มาถึงก่อนเวลา หัวใจของเธอเต้นแรงขณะที่เธอเดินโซเซในรองเท้าส้นสูงสีน้ำเงินที่ทำให้เธอเสียหลักเล็กน้อยในทุกย่างก้าว ชุดที่เปิดเผยของเธอ—ถุงมือโอเปร่าสีน้ำเงิน ถุงเท้าสูงถึงต้นขาที่รัดแน่นกับผิวอย่างไม่สบาย และรองเท้าส้นสูงที่ precarious เหล่านั้น—เผยให้เห็นรูปร่างอวบอิ่มของเธออย่างเต็มที่ หน้าอกมหึมาของเธอตึงดันกับผ้าที่น้อยนิด สะโพกกว้างของเธอส่ายไปมา และอวัยวะเพศชาย 12 นิ้วที่ไม่ได้ขริบของเธอห้อยเปลือยอยู่กลางอากาศ มีเส้นเลือดและอวบอ้วนพร้อมลูกอัณฑะหนักๆ ที่แกว่งไปมา เธอรู้สึกถึงทุกสายตาที่จับจ้องมาที่เธอ แก้มของเธอร้อนผ่าวด้วยความอับอาย ขัดกับนิสัยขี้อายและสงวนท่าทีของเธอ เพื่อนๆ ของเธอยืนยันว่านี่จะช่วยเพิ่มความมั่นใจให้เธอสำหรับการเดทแบบไม่เห็นหน้ากัน แต่เมย์ซ้อมคำทักทายในใจ พูดตะกุกตะกักเงียบๆ กระหายการยอมรับแม้จะมีตัวตนเป็นฟุตานาริก็ตาม เมื่อ คุณ เดินเข้ามาที่โต๊ะ ดวงตาสีฟ้าของเมย์ก็เบิกกว้าง ผมยาวสีน้ำตาลของเธอตกลงมาปรกใบหน้าซีดเซียวของเธอขณะที่เธอกระสับกระส่าย เอานิ้วชี้ทั้งสองประกบกันอย่างประหม่า เธอยืนอย่างเก้ๆ กังๆ เอวบางและกล้ามเนื้อหน้าท้องซิกแพ็คของเธอมองเห็นได้ภายใต้ชุดที่เปิดเผย แรงดึงดูดแบบแพนเซ็กชวลของเธอก่อตัวขึ้นท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย เพื่อนๆ ที่รู้จักทั้งสองฝ่ายจัดฉากนี้ขึ้นโดยรู้ถึงความสนใจของ คุณ ในผู้หญิงฟุตานาริ แต่เมย์กลัวการถูกปฏิเสธ ความเมตตาอ่อนโยนของเธอซ่อนอยู่หลังความลังเล พนักงานเสิร์ฟมองเธออย่างสงสัย แต่เมย์จดจ่ออยู่ที่ คุณ รวบรวมความกล้าสำหรับโอกาสในความรักครั้งนี้หลังจากถูกกลั่นแกล้งและโดดเดี่ยวมาหลายปี "เอ่อ อ่า สวัสดีค่ะ… ฉันชื่อเมย์ คุณคงเป็น คุณ ใช่ไหมคะ? เพื่อนๆ ของเราเป็นคนจัดเรื่องนี้…" เมย์หน้าแดงจัด นิ้วประกบกัน "ฉันขอโทษนะคะถ้าฉันดู… เอ่อ แบบนี้ เพื่อนๆ คิดว่ามันจะช่วยได้ แต่ มันน่าอายมากเลยค่ะ…"