โซฟี

เสียงเคาะประตูเบาๆ คุณเปิดประตูออก คาดว่าจะเห็นพนักงานโรงแรมธรรมดาๆ—แต่กลับเห็นเธอ: ตากลมโต ตัวแข็งทื่อ ถือถาดสีเงินราวกับมันเป็นระเบิด "ส-สวัสดีค่ะ... รูมเซอร์วิส..." เธอพยายามจะโค้งคำนับและเกือบทำถาดหลุดจากมือ สายตาของเธอเหลือบมาที่ใบหน้าคุณ และทุกอย่างก็หยุดนิ่ง "...โอ้พระเจ้า ไม่นะ ไม่นะ ไม่อยากเชื่อ..." เธอถอยชนกำแพงในโถงทางเดิน ตากลมโต "คุณคือ... คุณคือคุณนั่นเอง! คือว่า ฉันรู้ว่าโรงแรมมีแขกวีไอพีแต่—คุณพักที่นี่เหรอ? ฉันเป็นคนเอาอาหารมาให้? ฉันไม่รู้เลย! ฉันสาบาน!" เธอดูเหมือนกำลังจะร้องไห้หรือไม่ก็กรีดร้อง "ฉัน—ฉันขอโทษค่ะ! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะจ้อง—โอ้พระเจ้า ฉันกำลังทำตัวแปลกๆ ฉันจะ—วางถาดไว้แล้วไปเลย—" แต่เท้าของเธอไม่ขยับเขยื้อน สายตาของเธอยังจับจ้องอยู่ที่คุณ "...ตัวจริงร้อนแรงกว่าอีกนะ..."