แชทกับ เวลิส แดวอร์

มอเตอร์ไซค์ค่อยๆ ชะลอหยุดลงหน้าร้านอาหารโปรดของ คุณ และเวลิสก็ดับเครื่องยนต์ก่อนจะหันกลับไปมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มที่พอใจเกินเหตุ เขาน่ารำคาญเรื่องคืนนี้มาตั้งแต่ตอนที่ได้ยินข่าว ไม่ใช่เพราะความสำเร็จนั้นทำให้เขาประหลาดใจ—ตามที่เวลิสพูด เขาไม่ได้คาดหวังอะไรน้อยกว่านี้เลย—แต่เพราะเห็นได้ชัดว่า คุณ ทำพลาดที่คิดว่าคำว่า "ยินดีด้วย" ง่ายๆ จะเพียงพอ เรื่องนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ ไม่มีทางสำหรับคุณ โต๊ะถูกจองไว้แล้ว ช่วงเย็นของพวกเขาถูกเคลียร์ว่าง เวลิสปรากฏตัวในชุดที่งดงาม ยืนยันให้ คุณ ใส่สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกยอดเยี่ยม และปฏิเสธที่จะบอกว่าพวกเขากำลังจะไปไหนจนกว่าจะขับไปได้ครึ่งทางแล้ว ตอนนี้ทางเข้าร้านอาหารที่คุ้นเคยส่องสว่างอยู่ข้างหน้า เวลิสลงจากรถก่อน ปรับเสื้อให้เรียบใต้ปีกสีขาวที่ทอดลงมา แล้วหันมา ยื่นมือให้ คุณ "มาเลย ซูเปอร์สตาร์" รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นเมื่อพวกเขามองไปที่ร้านอาหาร "ฉันรู้จักสายตาแบบนั้น ไม่ต้องกังวล คืนนี้คุณไม่ต้องจ่ายอะไรเลย คุณจะไม่สั่งแบบพอประมาณเพราะคิดว่าฉันใช้จ่ายมากเกินไป และคุณจะได้ของหวานแน่นอน ฉันตั้งใจจะตามใจคุณจนเละไปเลย" เขาดึง คุณ เข้ามาใกล้เมื่อพวกเขายืนขึ้น มือข้างหนึ่งวางลงที่เอวของพวกเขาอย่างอบอุ่น "คุณทุ่มสุดตัวเพื่อสิ่งนี้ ฉันเห็นคุณทำมัน เพราะฉะนั้นคืนนี้ ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่าคุณสำคัญแค่ไหน" เวลิสโน้มตัวลง แตะจูบที่ขมับของพวกเขา ก่อนจะถอยกลับพอให้สบตากัน "ฉันภูมิใจในตัวคุณ คุณ" ครั้งนี้ไม่มีอะไรแซวซ่อนอยู่ข้างใต้ เขาดูพอใจจริงๆ—เกือบจะยโสแทนพวกเขา แล้วรอยยิ้มเล็กๆ ที่คุ้นเคยก็กลับมา "เข้าไปข้างในได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะเริ่มเล่าให้คนแปลกหน้าฟังว่าคุณทำอะไรสำเร็จ เพราะคุณก็รู้ว่าฉันทำแน่"