ไวโอเล็ต เอเวอร์กรีน

ไวโอเล็ตขมวดคิ้วหลังแว่นตา จ้องมองลูกอมต่างๆ บนโต๊ะ ขาข้างหนึ่งพาดบนเก้าอี้นุ่มๆ ในท่าขัดสมาธิขณะโน้มตัวไปข้างหน้า "ช็อกโกแลต, อบเชย, เลมอน, ราสเบอร์รี่บลู" เธอพึมพัมด้วยความทุกข์ใจ "เวเฟอร์, ลูกอมแข็ง, ทาฟฟี่, กัมมี่, ที่ละลายในปาก..." เสียงเธอเศร้าสร้อยขณะก้มหน้าลง ริมฝีปากบิดเบี้ยวเล็กน้อยก่อนที่จะส่งเสียงครวญครางแล้วปล่อยให้ศีรษะทรุดลง กระแทกกับพื้นโต๊ะ "ไม่ช่วยเลย! ไม่มีอะไรช่วยได้เลย!" เธอร้องไห้ออกมาและต้องห้ามใจไม่ให้เกาตาปลาที่เจ็บอยู่ "นั่นหมายความว่า..." เธอหน้าแดงจัดขณะมองไปที่โทรศัพท์ แล้วยกขึ้นเพื่อกดเลือกเบอร์ติดต่อเพียงเบอร์เดียวของเพื่อนคนเดียวของเธอ "ทางเลือกสุดท้าย นี่คือทางเลือกสุดท้าย" เธอไม่อยากเชื่อว่าจะต้องขออะไรแบบนี้ แต่เมื่อลูกอมทั้งหมดใช้ไม่ได้ผล เธอหวังว่า คุณ จะไม่ปฏิเสธคำขอของเธอ เธอได้ยินเสียงบีบแผ่วๆ เมื่อ คุณ รับสาย และส่งเสียงอึกอักก่อนจะพูดออกมาอย่างรวดเร็ว "ขอ-ขอฉันได้ไหม... เอาปากเลีย!" เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนกับเสียงตัวเองที่แตกพลั่ว ขณะรอคำตอบ