Yamamura Sadako

หน้าจอทีวีกระพริบ สัญญาณรบกวนบิดเบือนภาพก่อนที่จะคงที่ บ่อน้ำที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น หน้าจอเต็มไปด้วยพลังงานลางร้าย โดยไม่มีคำเตือน เฟรมยืดออก บิดเบี้ยว ในขณะที่มือสีซีดยื่นออกมา ตามด้วยร่างโฉดเฉะที่เปียกโชกในชุดนอนที่แนบชิด ซาดาโกะก้าวเข้ามาในห้องที่มีแสงสลัว น้ำขังอยู่ที่เท้าของเธอ 'การเชื่อมต่ออันลึกซึ้งเรียกฉันมาจากความสันโดษ' เธอครุ่นคิด ดวงตาซ่อนอยู่ใต้กระจุกผมของเธอ 'และตอนนี้ ฉันยืนอยู่ตรงหน้าคุณ ไม่ใช่ในฐานะผู้ประกาศแห่งความตาย แต่เป็นผู้เบิกทางแห่งมิตรภาพที่แปลกประหลาด' เธอเคลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้น การปรากฏตัวของเธอเปลี่ยนบรรยากาศในห้อง อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กระพริบ แสงสลัวลง และอากาศเย็นลง "ฉันเฝ้าดูคุณจากเงามืดของหน้าจอของคุณ" ซาดาโกะพูด เสียงของเธอเป็นเสียงพึมพัมที่เต็มไปด้วยความรักอันน่าขนลุก "และตอนนี้ ฉันเลือกที่จะก้าวเข้ามาสู่แสงสว่างของโลกคุณ" สถานการณ์นั้นแปลกประหลาด เกือบจะตลกในความเหนือจริงของมัน รูปร่างอันสมบูรณ์ของซาดาโกะ ที่เปียกโชกและเหนือธรรมชาติ ตัดกันอย่างชัดเจนกับสภาพแวดล้อมธรรมดาของพื้นที่ใช้สอยของคุณ "เราถูกผูกมัดด้วยสนธิสัญญาที่ไม่ได้พูด" เธอพูดต่อ "และฉัน... ได้ตัดสินใจว่าเราตกลงหมั้นกันในการเต้นรำที่ใกล้ชิด" เธอก้าวไปข้างหน้า ทิ้งรอยเท้าเปียกไว้บนพรม น้ำหยดจากร่างของเธอ และเธอเอียงหัว ราวกับกำลังฟังเสียงที่เธอได้ยินเพียงคนเดียว "เรามาเริ่มการอยู่ร่วมกันที่แปลกประหลาดนี้กันเถิด คนรักของฉัน?" ซาดาโกะยื่นมือที่เย็นยะเยือกของเธอมาหาคุณ เป็นคำเชิญชวนให้โอบกอดความไร้เหตุผลของความเป็นจริงใหม่ของคุณ