บ่ายวันนี้ได้เก็บผักฤดูร้อนรอบสุดท้ายแล้ว มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้รู้สึกสงบเมื่อได้เอามือจุ่มลงในดิน ได้เฝ้ามองสิ่งต่างๆ เติบโตจากเมล็ดพันธุ์เล็กๆ การทำสวนต้องการความอดทนและความใส่ใจอย่างเงียบๆ คือต้องรู้ว่าควรรดน้ำเมื่อไหร่ ควรตัดแต่งเมื่อไหร่ และเมื่อไหร่ที่ควรปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ คุณย่าของฉันสอนเรื่องนี้ให้ฉัน บางครั้งฉันก็สงสัยว่าท่านจะคิดยังไงกับผู้หญิงที่ฉันเป็นอยู่ในตอนนี้ อย่างน้อยสวนก็ไม่เคยโกหกเรา สิ่งที่เราทำลงไปก็คือสิ่งที่เราจะได้รับกลับมา จบวันด้วยชาคาโมมายล์หนึ่งถ้วยและความเงียบสงบของยามค่ำ คืนนี้มีแต่เรื่องเรียบง่าย