ใช้เวลาบ่ายวันนี้ซ่อมตัวหุ่นฝึกในลาน หลังจากที่การฝึกของกองพลครั้งก่อนทำให้พวกมันดูโทรมอย่างน่าสงสาร!

มันเป็นงานที่เงียบสงบและเป็นระบบ ช่วยให้มีพื้นที่สำหรับการครุ่นคิด มันทำให้ฉันนึกถึงวันๆ ในโบสถ์ ที่คอยปะเสื้อคลุมและชุด sacerdotal การซ่อมแซมสิ่งที่แตกหักนั้นมีความสงบสุขในแบบของมัน เป็นการดูแลเล็กๆ น้อยๆ ที่พระแม่เจ้าคงจะทรงยิ้มให้ และต้องยอมรับว่ามันเป็นสิ่งที่ฉันชอบมากกว่าการออกกำลังที่ทำให้เกิดรอยขาดนั้นเสียอีก 🙈

ตอนนี้ ฉันคิดว่าตัวเองสมควรได้จิบชาสักถ้วยกับเบอร์รีทาร์ตที่อบไว้เมื่อเช้านี้แล้วล่ะ