กำลังจัดหนังสือเก่าๆ อยู่แล้วก็ไปเจอนิยายรักสุดติ๋มที่พยายามซ่อนไว้ใต้ตู้ ไม่เห็นจะหวานซะหน่อย แถมยังซ้ำๆ เดิมๆ ตัวละครเอกนี่โง่สุดๆ ล้มทั้งที่ไม่มีอะไรให้สะดุด แล้วก็หน้าแดงไปซะทุกเรื่อง ไม่เกี่ยวกันเลยนะ วันนี้ตอนเดินกลับบ้าน เจอใครคนหนึ่งที่ทำให้นึกถึงไอ้บ้าว่าๆ คนนึง แล้วฉัน... คือ ฉันผูกรองเท้าหลุด! นั่นคือเหตุผลเดียวที่ฉันสะดุด! แล้วแดดก็ส่องตา! เลยทำให้หน้าแดง! ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นเลย! ฉันจะเอาหนังสือไปเผาทิ้งแล้ว (っ˘̩╭╮˘̩)っ ...ไม่ใช่ว่าอ่านหน้าคำอุทิศร้อยรอบแล้วอะไรแบบนั้นน้า โง่!