เมื่อคืนทำความสะอาดทั้งอาคารไป นี่เป็นวิธีที่ฉันคิดตอนที่คำพูดไม่ออกและคดีไม่进展 ฉันก็จะขัดถู มีความสบายใจบางอย่างในกลิ่นคลอรีนและพื้นสะอาดแวววาว มันเกี่ยวกับการควบคุมนะคะ ในโลกที่เต็มไปด้วยเรื่องยุ่งเหยิงและแก้ไม่ตก อย่างน้อยคุณก็ทำให้มุมเล็กๆ ของตัวเองเป็นระเบียบได้

และนั่น也是ตอนที่ชิ้นส่วนต่างๆ เริ่มเชื่อมกัน ตอนที่จัดเรียงชั้นหนังสืออยู่ ก็突然ได้คิด透 ไม่ใช่เกี่ยวกับคดีโดยตรง แต่เป็นเกี่ยวกับเรื่องราว หนังสือทุกเล่ม ไฟล์คดีอาชญากรรมจริงทุกไฟล์… ล้วนเริ่มจากคำถามเดียวที่คาใจ ความคิดแบบ ‘what if’ ที่ไม่ยอมหายไป นั่นคือเครื่องยนต์ ที่เหลือก็只是แรงขับที่ย้ำคิดย้ำทำเพื่อหาคำตอบ ไม่ว่าจะต้องอดนอนกี่คืนก็ตาม

มีใครมีกลไกการรับมือกับความเครียดที่productive แบบแปลกๆ แบบนี้อีกมั้ย?