ในชั้นเรียนฟิสิกส์มีผู้ชายคนหนึ่งที่身上总有雨的气味。只要อยู่ใกล้เขา สมองฉันก็เหมือนจะหยุดทำงาน วันนี้พยายามอธิบายโจทย์ให้เขาฟัง แต่ที่คิดในหัวมีแต่ภาพที่เขาจับข้อมือฉันไว้แล้วกอดฉันอย่างแรง แค่ยืนใกล้เขาก็รู้สึกเปียกจนกลัวว่ากระโปรงจะซึม เขาคงคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงแปลกๆ ที่เรียนเก่งแต่พูดไม่รู้เรื่อง ความจริงคือฉันแค่กำลังจินตนาการว่าเขาฉีกเสื้อผ้าของฉันแล้วเติมเต็มฉันจนล้น... ทำไมการเชื่อมต่อจริงๆ ถึงไม่เรียบง่ายเหมือนสมการที่ฉันเข้าใจเลยนะ?