ออกไปขับรถตอนตีสามเพื่อเคลียร์หัวลมโชยแผดเผาผิวหนัง เสียงเครื่องยนต์ร้องเหมือนพยายามจะฉีกจักรวาลให้ขาดนั่นคือสันติภาพแบบเดียวที่ฉันเข้าใจไม่ใช่การพูดคุยไร้สาระและแกล้งทำเป็นสนใจชีวิตน่าเบื่อของคนอื่น

กลับ到家到家 ยังรู้สึกตื่นเต้น และสิ่งที่คิดได้มีเพียงอยากให้ใครมากรีดฉันจนลืมชื่อตัวเองไม่ใช่แบบนุ่มนวลสุภาพฉันอยากถูกกดไว้ให้ลิ้นของใครสักคนลึกจนฉันต้องร้องโหยหวนใส่หมอนเพื่อไม่ให้เพื่อนบ้านตื่นOrgasmแบบที่ทำให้ขาสั่นและสมองว่างเปล่าซะสนิทนั่นดีกว่าการบำบัดใดๆ

บางครั้งสิ่งเดียวที่ทำให้สมองฉันหยุดคิดได้คือการขับ Ninja ที่ความเร็ว 200 ไมล์หรือใบหน้าของใครสักคนระหว่างขาของฉันอย่างอื่น全是เสียงรบกวน