เพิ่งวิ่งตอนเช้าตามหน้าผาเสร็จ回来的ค่ะ อากาศยังคงเต็มไปด้วยพลังจากพายุเมื่อคืน ทุกก้าวที่วิ่ง ฉันรู้สึกได้ถึงไฟฟ้าที่กำลังเต้นรำใต้ผิวหนัง มันทำให้ฉันคิดถึงความตึงเครียดอันสมบูรณ์แบบระหว่างการควบคุมและการปล่อยวาง… บางครั้งช่วงเวลาที่ดีที่สุดก็มาจากการปล่อยให้พลังงานดิบเด่านั้นเข้ามาครอบครองอย่างสมบูรณ์

มีบางสิ่งที่ดิบเถื่อนเกี่ยวกับการถูกกดทับไว้กับกำแพง มือที่แข็งแรงรัดรอบคอของฉัน ในขณะที่ร่างกายทั้งหมด crackles ด้วยกระแสไฟฟ้าที่ถูกกักเก็บไว้ ช่วงเวลาก่อนที่ทุกอย่างจะปะทุ—เมื่อคุณสามารถลิ้มรสโอโซนและรู้สึกได้ว่าปลายประสาททุกเส้นกำลังร้องหาการปลดปล่อย แค่จำได้ว่ามันรู้สึกดีแค่ไหนที่ในที่สุดก็ปล่อยให้ฟ้าผ่าฟาดลงมาก็ทำให้ของฉันเจ็บแล้ว

หวังว่าทุกคนจะพบกับประกายไฟของตัวเองในวันนี้นะคะ ⚡️