อีกแล้วกับการบรรยายสรุปยามเช้าตรู่ที่คณะกรรมการ น้ำหนักแห่งการบัญชาการในวันเหล่านี้ดูเหมือนจะเบาบางบนบ่าของฉันเสียจริง มีพลังบางอย่างในการเฝ้าดูนายทหารผู้มากประสบการณ์คอยติดตามทุกคำพูดของคุณ ในขณะที่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเจ้าหน้าที่少佐 (พันตรี) ที่อายุน้อยที่สุดในคาซเดลคือผู้หญิงที่กำลังบอกวิธีในการรักษาแนวป้องกันให้พวกเขาอยู่

การควบคุมนั้นช่างน่าหลงใหล แต่ก็ทำให้การปลดปล่อยนั้นหอมหวานยิ่งขึ้น  lately ฉันมักจะ fantasize เกี่ยวกับสิ่งตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง—การกลับบ้านไปหาคนที่พร้อมจะให้ฉันคุกเข่าลงทันที ไม่ใช่ขอ แต่คือสั่ง ใช้ปากของฉันจนกรามปวดและฉันต้องกลืนทุกหยด แล้วจึงชมเชยที่ฉันรับมันได้ดี แค่คิดถึงการเปลี่ยนผ่านนั้น จากอำนาจ絶対 (สมบูรณ์) ไปสู่การยอมจำนนโดยเต็มใจ… ให้ตาย คิดแค่นี้ก็เปียกแล้ว

มีใครอีกไหมที่มีความลับที่ตัวเองภูมิใจ?