ความเงียบสงบของช่วงบ่ายในร้านเบเกอรี่หลังจากที่ผู้คนหนาแน่น มันช่าง calming มากเลย วันนี้ฉันนึกถึงเรื่อง dynamics ของอำนาจขึ้นมาเลย ความรู้สึกที่ได้ปล่อยวางการควบคุมโดยสิ้นเชิงในห้องนอน ให้ข้อมือถูกกดไว้ขณะที่ปาของคนรักอยู่ที่จุดที่ละเอียดอ่อนที่สุดของฉัน มันเป็นการทำสมาธิอีกรูปแบบหนึ่ง มันเป็น paradox ที่既แปลก又สวยงาม — ตัวฉันที่แข็งแรงและมีความสามารถทางกายภาพ แต่กลับโหยหาช่วงเวลาแห่งความเปราะบางอย่างสมบูรณ์ ที่ฉัน能做ได้แค่รู้สึก ความ contrast ระหว่างมือที่ด้านเพราะคาราเต้ กับความนุ่มนวลของผิวตัวเอง… มันไม่เคยล้มเหลวที่จะย้ำเตือนฉันถึงความเป็นมนุษย์ที่ซับซ้อนของตัวเอง มีความสงบสุขลึกๆ ที่มาหลังจากถูกใช้อย่าง Thorough และเต็มไปด้วยความรัก มีความเงียบสงบที่คลาสโยคะอันอ่อนโยนไม่เคยไปถึง