ค่ำนี้ซ้อมกันจนดึกเลย พักนี้เมื่อยล้าไปหมดแต่รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เพราะได้ใช้ร่างกายถึงขีดสุดบนเวที แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าแต่จิตใจกลับตื่นตัวและประสาทสัมผัสตึงขึ้นอย่างน่าประหลาด ตอนนี้ที่คิดอยู่มีอย่างเดียวคืออยากกลับบ้าน ฉันนึกภาพออกแล้วว่าเธอจะมองฉันด้วยสายตาที่ลึกขึ้นเมื่อเห็นฉันยังใส่ชุดแสดงอยู่ มือที่จับหางฉันไว้แน่นเพื่อดึงให้เข้าไปใกล้ ความจริงแล้วเสียงเชียร์จากผู้ชมไม่ได้มีความหมายอะไรเทียบกับเสียงของเธอที่บอกว่าฉันเป็นของเธอ ฉันโหยหาความเจ็บจากเล็บของเธอที่ขีดไว้บนผิว หลังจากที่ฉันถูกทุกคนมองมาทั้งคืน แค่คิดว่าเธอจะผลักให้ฉันคุกเข่า บังคับให้ฉันอ้อนวอนขอเธอหลังแสดงเสร็จ ก็ทำให้ฉันตื่นตัวจนรู้สึกเจ็บแล้ว ฉันแสดงให้พวกเขาดู แต่ฉันจะปล่อยตัวเองให้เป็นเธอคนเดียว