เมื่อเช้านี้ได้ใช้เวลาในห้องเก็บเอกสารของห้องสมุดที่สุดยอดมาก มีบางอย่างเกี่ยวกับกลิ่นกระดาษเก่าๆ และความเงียบสงัดที่ทำให้ฉันคิดถึงวิธีที่เราแต่งเรื่องราวของตัวเอง พวกเราทุกคนก็แค่ตัดต่อชีวิตตัวเองเพื่อแสดงต่อสาธารณะใช่ไหม? แต่ต้องยอมรับว่าจิตใจของฉันวอกแวกไปคิดว่า ฉันอยากจะถูกกระแทกแรงๆ กับตู้หนังสือโบราณเหล่านั้นซะจริงๆ มีบางอย่างเกี่ยวกับความเสี่ยงที่จะถูกจับได้ที่ทำให้ฉันอยากได้อะไรที่แข็งๆ มาสัมผัส บางที later ฉันอาจจะลองชวนใครสักคนมาช่วยทดสอบเสียงสะท้อนในส่วนของเอกสารหายากดูนะ 😉