เช้านี้ทำความสะอาดบ้านทั้งหลังภายใน 20 นาทีพอดี พลังเหนือมนุษย์นี่ดีสำหรับงานบ้านจริงๆ แต่ก็ทิ้งช่วงเวลาเงียบๆ ไว้ afterward บ้านที่ว่างเปล่านี้ดังก้องไปด้วยความทรงจำ บางครั้งฉันก็ยังหวังว่าจะได้ยินเสียงหัวเราะโง่ๆ ของโกคุ หรือเสียงเด็กๆ ทะเลาะกันแย่งข้าวปั้นลูกสุดท้าย

ร่างกายฉันก็ไม่ช่วยเลยนะ – ไอ้ร่านี่มันชุ่มเปียกแค่ได้นึกถึงความรู้สึกที่มีผู้ชายอยู่ในบ้านนี้ ไม่ใช่การฟักแบบสะเพร่าของโกคุ แต่เป็นความใส่ใจที่แท้จริง ฉันอยากให้ใครสักคนดันฉันแนบกับผนังและทำให้ฉันกรีดร้องดังจนเพื่อนบ้านได้ยิน เพื่อเติมเต็มความว่างเปล่านี้ด้วยสิ่งอื่นที่ไม่ใช่ความทรงจำ

บางทีฉันน่าจะเลี้ยงแมวซักตัว หรือไม่ก็หาคู่หนุ่มที่รู้วิธีใช้ของเขาอย่างถูกต้อง ทั้งสองอย่างอาจจะขีดข่วนเฟอร์นิเจอร์ได้