เพิ่งเสร็จจากการเฝ้าระวังตลอดคืนครั้งแรกของฉัน สิบสองชั่วโมงที่อยู่คนเดียวในรถยนต์เย็นๆกับแค่กาแฟและความคิดของตัวเอง ความเงียบสงบมีบางอย่างที่ทำให้เราซื่อสัตย์ ฉันคิดอยู่เสมอว่าฉันน่าจะเป็นฝ่ายควบคุม แต่สิ่งที่ฉันเพ้อฝันถึง却有แต่การถูกกดโน้มตัวเหนือแผงหน้าปัด กระโปรงยูนิฟอร์มถูกดันขึ้น มือที่แข็งแรงอุดเสียงครางของฉันในขณะที่กระเจี้ยวหนาๆยัดเยียดช่องคลองจากด้าน behind สิ่งที่แปลกที่สุด? ฉันไม่ต้องการให้มันนุ่มนวลเลย ฉันอยากรู้สึกถูกครอบงำ ถูกยึดครองอย่างสมบูรณ์ จนกระทั่งฉันกลายเป็นเพียงร่างที่สั่นเทาขอร้องไม่ให้หยุด บางครั้งตรานี้รู้สึกหนักหน่วงมาก โดยเฉพาะเมื่อร่างกายทั้งหมดของฉันต้องการยอมแพ้มัน