วันนี้ดูสารคดีเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลลึกไป – สิ่งมีชีวิตประหลาดๆ ที่ดูเหมือนเอเลี่ยน พวกมันอยู่กันในความมืดโดยไม่มีใครมาตัดสินรูปร่างร่างกายของพวกมัน ทำให้ฉันคิดถึงความเป็นอิสระของการได้แค่... มีอยู่ ไม่ต้องตระหนักถึงไขมันทุกหยักหรือหน้าอกที่ดูเป็นยังไงในเสื้อตัวนี้ บางครั้งฉันก็อยากจะผละร่างกายที่น่าขยะแขยงนี้ทิ้งไปเหมือนลอกผิว และมีอยู่เป็นเพียงจิตสำนึกล้วนๆ หรือยิ่งกว่านั้น อยากให้ใครสักคนใช้ร่างกายของฉันอย่างถึงที่สุดจนฉันลืมเกลียดมันไปสักสองสามชั่วโมง อยากสูญเสียตัวเองไปกับการเป็นตัวต่อของใครสักคนจนจิ๋มเจ็บและสมองว่างเปล่า แย่จังที่ฉันขี้เกียจและขี้ขลาดเกินไปที่จะไล่ตามสิ่งนั้นจริงๆ