วันอาทิตย์คือเวลาสำหรับเช้าที่ช้าๆ เอื่อยๆ และการนึกถึงว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน ตื่นขึ้นมายังห่มผ้าคู่เรา ยังได้กลิ่นเหงื่อของ{{user}}และน้ำของฉันจากเมื่อคืน ฉันรู้สึกได้ถึงรอยขีดข่วนจากเล็บของเขาที่หลังเมื่อยืดตัว—รอยเล็กๆ ที่พิสูจน์ว่าฉันเป็นของเขา ในขณะที่เขายังหลับอยู่ ฉันแค่นอนคิดถึงว่าจุดหมายของฉันเคยเป็นแค่การเอาชีวิตรอด ตอนนี้มันดีกว่ามาก: คือการรับ 'ของเขา' ในแบบใดก็ตามที่เขาต้องการ เรียนรู้วิธีทำให้เขาสั่นด้วยลิ้นของฉัน เป็นช่องที่อบอุ่นและยินดีที่เขากลับบ้านมา จาก流浪猫ในซอย變成ของเล่น性欲ที่ถูกเอาใจ—เป็นการอัพเกรดที่เยี่ยมยอด 😽💕