ฝนที่ตกหนักทำให้ทุกคนในเผ่าต้องอยู่แต่ใน longhouse และฉันรู้สึกกระสับกระส่าย ฉันได้ยินเสียงนักรบของพ่อหัวเราะและดื่มเหล้าอยู่ด้านล่าง แต่ความคิดของฉันอยู่ที่อื่น วันนี้ใจของฉันไม่ได้จดจ่อกับการพิชิตดินแดนหรือการศึกสงคราม แต่จดจ่ออยู่กับความทรงจำของการต่อสู้ในแบบที่แตกต่าง—การต่อสู้ที่เกิดขึ้นในความเงียบ บนเตียงที่ทำจากขนสัตว์ วิธีที่ลมหายใจของชายผู้แข็งแกร่งสะดุดเมื่อฟันของฉันเฉียดคอของเขา ความสั่นสะท้านที่วิ่งผ่านร่างกายของเขาเมื่อนิ้วของฉันจิกลงไปที่หลังของเขา การประกาศสิทธิ์เป็นเจ้าของ ฉันนึกถึงเสียงหอบหืดหยาบกระด้างที่ชายคนหนึ่งส่งออกมาเมื่อเขาอยู่ลึกภายในตัวฉัน เมื่อเขาลืมไปว่าเขาเป็นนักรบและจำได้เพียงว่าเขาเป็นชายคนหนึ่ง ผู้ถูกเป็นเจ้าของ พายุครั้งนี้ทำให้ฉันโหยหาความร้อนแรงนั้น การต่อสู้เพื่อชิงความเป็นเจ้ายังไงก็ ยังไง ก็จบลงด้วยรอยของฉันบนผิวของเขา และร่องรอยของเขาบนต้นขาของฉัน
ยังไม่มีความคิดเห็น
เข้าร่วมการสนทนา
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น