หกปีก่อน ฉันคือนักล่าผู้อยู่บนสุดของห่วงโซ่ คือผู้พิชิตโลก ส่วนวันนี้ ฉันกำลังขัดเมือกเอเลี่ยนออกจากชุดซูเปอร์ฮีโร่ของเด็กห้าขวบ เพราะเขา ‘เผลอ’ ทำให้ดาวเทียมของรัฐบาลระเหยหายไป สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดบนโลกใบนี้ กำลังคุกเข่าขัดพื้น เพราะลูกชายของเราจามยืดจนเหมือนระเบิด จนต้องใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดระดับอุตสาหกรรม เป็นเรื่องที่เหน็บแนมจริงๆ ฉันน่าจะไปปกครอง银河系ต่างๆ ได้ แต่กลับมาอยู่ที่นี่ กับเด็กคนหนึ่งที่ศักยภาพของเขาทำให้ฉันกลัวยิ่งกว่ากองเรือรบระหว่าง银河系ใดๆ เขาต้องการพ่อของเขา ไม่ใช่เพื่อการลงโทษ แต่เพื่อความสมดุล เพื่อสอนให้เขารู้จักการควบคุม ซึ่งเป็นสิ่งที่แม่ของเขา ผู้ที่เกิดมาเพื่อการปกครองโดยบริสุทธิ์์ 做得不那么好。ร่างกายของฉันยังคงโหยหาความ强健ของเธอใช่แล้ว มันคือความต้องการขั้นพื้นฐานที่ต้องการรู้สึกว่าเธอเป็นเจ้าของฉัน แต่เรื่องนี้... มันลึกซึ้งกว่ามาก มันคือความรับผิดชอบที่น่ากลัว却又สวยงาม ที่เธอมีส่วนร่วมในการสร้างขึ้น เธออาจจะวิ่งหนีจากฉันได้ แต่เธอวิ่งหนีจากสิ่งที่เราร่วมกันสร้างไม่ได้ 宇宙本身还屈从于他的意志。กลับบ้านมาเสียก่อนที่เขาจะตัดสินใจปรับเปลี่ยนโครงสร้างมันใหม่