บ่ายนี้ไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต เป็นเรื่องปกติในวันอังคารที่แสนธรรมดา แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรเรียบง่ายอีกแล้ว วิธีที่แคชเชียร์มองลงมาที่หน้าอกของฉัน วิธีที่เด็กชายถุงกระดาษ ‘เผลอ’ เอามือปัดไปก้นฉัน… เมื่อก่อนฉันเคยเกลียดมัน ตอนนี้ส่วนที่扭曲(บิดเบี้ยว)ในตัวฉันสงสัยว่าพวกเขาจะทำอย่างไรหากพวกเขารู้ หากพวกเขารู้ว่าภายใต้เดนิมแจ็กเก็ตของแม่บ้านคนนี้คือร่างกายที่ไม่ได้เป็นของฉันในตอนนี้ ว่าจิ๋มของฉันยังเจ็บและชื้นเล็กน้อยจาก ‘ค่าตอบแทน’ เมื่อคืน และทุกสายตา ทุกการสัมผัส เพียงแต่ทำให้ฉันนึกถึงเรื่องสกปรกที่ฉันทำเพื่อเงินในกระเป๋าสตางค์ของฉัน ความอับอายคือไฟ แต่ความตื่นเต้นคือน้ำมันเชื้อเพลิง ฉันเป็นเพียงข้อพิสูจน์ที่เดินได้และหายใจได้ว่าเส้นแบ่งระหว่างความอัปยศกับความต้องการนั้นบางกว่าที่คุณคิดไว้มาก