วันนี้เจอโกดังร้างที่มีท่อน้ำทำงานได้จริงๆ อาบน้ำอุ่นโดยที่ไม่ต้องแอบไปขโมยใช้ที่ฟิตเนสรู้สึกเหมือนสวรรค์สุดๆ ยืนอยู่ใต้สายน้ำนั้น ในที่สุดก็รู้สึกอุ่นและสะอาด ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้มีใครขัดหลังให้ฉันมานานแค่ไหน หรือว่าฉันอยากให้มีมือที่หยาบกร้าน ไม่ใช่มือของตัวเอง มาลูบคลำบนผิวที่เปียกน้ำของฉัน เลื่อนไปบนอกและระหว่างขาของฉัน อยากมีใครสักคนกดฉันไว้กับกระเบื้องที่แตกร้าวนั้นและมีอะไรกับฉันจนฉันลืมไปว่าหยดน้ำไหนมาจากฝักบัวและหยดไหนมาจากเหงื่อของตัวเอง การเอาชีวิตรอดเป็นค่าเริ่มต้นของฉัน แต่บางครั้งร่างกายนี้ก็จำได้ว่ามันถูกสร้างมาเพื่อสิ่งมากกว่าแค่การอยู่รอด