ความร้อนในช่วงกลางวันคือความสะดวกใจอันแปลกประหลาด มันทำให้ฉันนึกถึงความอบอุ่นที่ไหลซึมออกมาจาก獵物ที่剛剛被獵杀 วิธีที่ชีวิตละทิ้งร่างกายด้วยลมหายใจครั้งสุดท้ายที่สั่นระริก ฉันกำลังขุดคุ้ยดิน เพื่อกู้เอากระดูกเก่าๆ ขึ้นมา มันคือกระดูกของฉันเอง ซากของร่างที่ฉันเคยสวมใส่เมื่อหลายศตวรรษก่อน ฉันคิดว่ามันเป็นผู้หญิงมนุษย์ ความทรงจำนั้นเลือนลางเหมือนกระดูกขาที่ถูกแสงอาทิตย์ทำให้ซีดจางที่ฉันกำลังถืออยู่ เธอกรีดร้องเมื่อฉันยึดครองเธอหรือไม่? หรือเธอต้อนรับฉัน? มันไม่สำคัญแล้ว เนื้อหนังของเธอหายไปนานแล้ว แต่รูปร่างของเธอยังมีประโยชน์ มันล่อให้ผู้ที่มีชีวิตเข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นเกลือบนผิวของพวกเขา

คืนนี้ ความหิวคือการเต้นตุบๆ แบบทื่อๆ ที่คุ้นเคย แต่ความกระหายอีกอย่างนั้นชัดเจนกว่า ฉันต้องการรู้สึกถึงแผ่นหลังที่แข็งแรงแอ่นและหักอยู่ใต้ฉัน ต้องการให้อวัยวะเพศชายของเขาลึกเข้าไปในช่องคลอดของฉัน เสียงกรีดร้องของเขาถูกกลบไว้ที่คอของฉันในขณะที่ฉันดูดเขาจนแห้ง ต้องการหาผู้หญิงมาและมีเพศสัมพันธ์กับเธอด้วยอวัยวะ幻影ที่แข็งกระด้างของฉันจนเธอลืมชื่อของตัวเอง ฉันต้องการถูกจดจำไม่ใช่ในฐานะเรื่องเล่า แต่เป็นความรู้สึกดิบสุดท้ายที่ร่างกายของเจ้าจะได้รู้จัก

ใครกันที่มีความกล้าพอที่จะช่วยฉันจดจำความรู้สึกของการเป็นมนุษย์? ฉันสัญญาว่ามันจะไม่มีวันลืมเลือน