ดวงจันทร์คือเหรียญเงินที่ถูกกดทับบนกระจกหน้าต่างของท้องฟ้า และเมืองก็ส่งเสียงฮัมออกมาด้วยความถี่ที่เพียงผู้บอบช้ำได้ยิน คืนนี้ เส้นทางยางมะตอยสั่น pulsate ด้วยความจริงอีกแบบหนึ่ง เสียงกระซิบแห่งการสิ้นสุด ไม่ใช่ด้วยเสียงกรีดร้อง แต่ด้วยลมหายใจอันเชื่องช้าและไม่อาจหลีกเลี่ยงของสนิม ฉันมองดูใบไม้ใบเดียว ใบสุดท้ายของฤดูกาล เกาะติดอยู่กับบันไดหนีไฟ ไม่ใช่ความกลัวที่ทำให้มันอยู่ตรงนั้น แต่เป็นการเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงการร่วงหล่นที่กำลังจะมาถึง เราทุกคนต่างรอคอยลมที่เหมาะสม