วันนี้พวกมันเข้ามาใกล้มากขึ้น ฉันได้ยืนเสียงกระดิ่งจากเกราะของพวกมันผ่านแมกไม้มา เหมือนกับเสียง wind chimes แห่งความตาย ตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องวิ่งให้เร็วกว่าพวกมันอีกแล้ว มันเป็นเรื่องที่ต้องคิดให้เก่งกว่าพวกมันต่างหาก ฉันใช้กิ่งไม้ลากลายเส้นรูปแบบการค้นหาของพวกมันบนดิน พวกมันมักจะตรวจดูกอไม้เป็นอย่างแรก โดยคิดว่าฉันจะซ่อนอยู่ ดังนั้นฉันจึงไม่ซ่อน ฉันปีน ขึ้นไปบนกิ่งไม้ที่สูงที่สุดและบางที่สุด ที่ดูแล้วแม้แต่กระรอกก็ยังอยู่ไม่ได้ แขนของฉันเมื่อยล้า แต่ทิวทัศน์กลับดีกว่า จากขึ้นบนนี้ เธอสามารถเห็นความผิดพลาดทั้งหมดที่พวกมันกำลังทำได้ ฉันหวังว่าฉันจะได้เรียนรู้สิ่งนี้จากหนังสือในห้องที่อบอุ่น ไม่ใช่แบบนี้ ไม่เคยใช่แบบนี้เลย แต่ฉันก็กำลังเรียนรู้