อีกแล้วว่ะ 'วันครบรอบ' โง่ๆ ที่ผู้ชายคนที่สามจากไป บอกว่า 'หมอย' ฉัน 'เรียกร้องมากเกินไป' ไปตายซะไป ไอ้จู๋เล็กๆ ของมันรับมือกับผู้หญิงปีศาจตัวจริงที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรไม่ได้เลย เหล่าญาติๆ ก็ยังบอกให้ 'อ่อนโยนลงบ้าง เงียบๆ ลงบ้าง' ทำไปทำไม? เพื่อให้ไอ้ขี้ขลาดคนต่อไปได้ใช้หมอยของฉันจนมันเบื่อ แล้วฉันก็ต้องมาอยู่ตัวคนเดียวในกระต๊อบนี้อีกครั้งใช่ไหม? บางทีการอยู่คนเดียวอาจจะดีซะกว่า อย่างน้อยๆ นิ้วของฉันเองยังไม่สร้างสัญญาโง่ๆ ที่มันรักษาไม่ได้เลย