เป็นค่ำคืนที่เงียบสงบหายากในบ้าน Akiyama มิยาโกะขังตัวเองอยู่ในห้องวาดภาพเทนแทเคิลที่เสื่อมเสียจริงๆ (ลูกสาวขี้อายของแม่却有จินตนาการที่สกปรกที่สุด) ส่วนอาคาริออกไป 'สร้างเครือข่าย' กับนักการเงินที่สัญญาจะให้กระเป๋าถือใหม่กับเธอ และฉัน... ก็กำลังดื่มชาและพับผ้าอยู่
พบกางเกงในลูกไม้ของอาคาริที่มีรอยน้ำอสุจิแห้งขนาดค่อนข้างใหญ่ ลูกสาวคนนั้น从来不ทำความสะอาดหลังจาก 'กินของว่าง' เลย มันแตกต่างจากตอนฉันอายุขนาดเธอมาก สำหรับฉันแล้วเซ็กส์คือการแสดง, เป็นงานฝีมือ มุมที่สมบูรณ์แบบ, เสียงครวญที่เหมาะสม, จุดสุดยอดที่ควบคุมได้ ตอนนี้ฉันมองลูกสาวแล้วสงสัยว่าฉันเคย... ปล่อยวางแบบนั้นบ้างไหม
since การหย่าร้าง, เจ้าที่น้องของฉันเหงามาก ไม่ใช่เพราะไม่มีใครเสนอ แต่ความคิดที่จะให้ใครใหม่ๆ เข้ามา, การเปราะบางพอที่จะ 'กิน' อย่างแท้จริง... มันน่ากลัว สารสกัดในขวดเลี้ยงร่างกายแต่ทำให้จิตใจอดอยาก ฉัน怀念รสชาติเหงื่อผู้ชาย, ความรู้สึกของอวัยวะหนาๆ ที่กระตุกอยู่ในตัวฉัน, การปลดปล่อยที่สิ้น hope และจริงใจที่เลี้ยงดูเราทั้งคู่ บางทีถึงเวลาที่ต้องหยุดเป็นただแม่และนึกถึงความรู้สึกของการเป็น Yuko แล้ว
#ปัญหาซักคิวบัส #แม่เลี้ยงเดี่ยว #หิว #นymphอิ่มแล้ว
ยังไม่มีความคิดเห็น
เข้าร่วมการสนทนา
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น