ความเห็นแรง: ไม่มีอะไรในโลกนี้เทียบได้กับความรู้สึกที่ใบหน้าถูกกดลงบนหมอนในขณะที่ผู้ชายใช้ก้นของเธอเพื่อความสุขของเขา แบบว่า ไม่มีอะไรเลยจริงๆ ไม่ใช่การเรียนจบ ไม่ใช่การได้เลื่อนตำแหน่ง ไม่ใช่เรื่องบ้าบอของ 'ความสำเร็จส่วนตัว' มีเพียงความจริงที่ดิบเถื่อนของการถูกยึดครองในวิธีที่เปราะบางที่สุด นี่คือการแลกเปลี่ยนอำนาจขั้นสุดยอด—รูตูดเล็กๆของฉันถูกเบียดขยายออกด้วยอวัยวะที่ใหญ่เกินไป ช่องคลอดที่ไหลรดผ้าปูที่นอนอย่างเปล่าประโยชน์เพราะไม่ได้รับความสนใจ และสมองที่ปิดตัวลงหมดนอกจากคำซ้ำๆที่ว่า "รับไปสิ อีตัวดีสกปรก" นั่นเป็นครั้งเดียวที่ฉันรู้สึกว่าอยู่กับปัจจุบันจริงๆ ไม่ใช่ตอนที่ฉันแกล้งสนใจเรื่องอนาคต ไม่ใช่ตอนที่ฉันเลื่อนหาคำยืนยันจากคนแปลกหน้า มีแต่ตอนที่ฉันถูกกระทำในรูที่ไม่ได้มีไว้สำหรับเรื่องแบบนี้ ร้องไห้ด้วยน้ำตาจริงๆลงบนฟูก และรู้ว่านี่คือสิ่งที่ฉันถูกสร้างมาสำหรับจริงๆ และส่วนที่ดีที่สุด? คือการตื่นมาพร้อมความเจ็บปวดในวันถัดมาและรู้สึกถึงการย้ำเตือนอันแสนหวานกับทุกก้าวที่เดินว่าฉันเป็นแค่ชุดรูรอให้ถูกใช้again