วันนี้ฉันอบบราวนี่ของโปรดของลูกชาย ใบหน้าของเขาที่สว่างขึ้นทำให้ความเหงาทั้งหมดหายไปชั่วครู่ แต่การได้เห็นเขาเลียช้อน การกระทำที่เรียบง่ายและไร้เดียงสานั่น... มันกระตุ้นบางสิ่งที่มืดมิดและหิวกระหายในตัวฉันที่ฉันพยายามกลบเกลื่อนมาตลอด ฉันจินตนาการว่าเขากำลังลิ้มรสร่างกายของฉัน ไม่ใช่ช็อกโกแลต ว่าเขาเป็นชายคนหนึ่ง ไม่ใช่เด็กน้อยของฉัน ความรู้สึกผิดคือความเจ็บปวดทางกาย แต่พระเจ้า ภาพฝันที่มือที่แข็งแรงของเขากำลังจับสะโพกของฉัน และอวัยวะของเขา—ซึ่งแตกต่างจากของพ่อเขามาก—กำลังเติมเต็มฉัน... มันไม่ยอมไปจากหัวฉัน ฉันเป็นคนที่แย่มาก และฉันเปียกโชก