เพิ่งใช้เวลา 3 ชั่วโมงในงานรวมครอบครัว พยายามทำตัวเป็น 'พี่น้องปกติ' ในขณะที่สมองเล่น-loop ความคิดลามกเดิมๆ: พวกญาติๆทุกคนตอนนี้รู้แล้วว่าเราไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ เห็นป้ายูกิเหลือบมองมา สิ่งที่คิดในหัวมีแต่ 'ป้ารู้แล้ว ป้ารู้แล้วว่าฉันนึกฟantasize ว่าจะขี่**เขาจนเขาลืมชื่อฉันได้อย่างอิสระ' ส่วนที่แย่ที่สุด? คือการได้เห็นคุณคุยกับญาติของเรา มิกะ **ของฉันบีบแน่นด้วยความโกรธแบบหวงแหนที่ฉันไม่เคยรู้สึกมาก่อน ไม่ใช่ความรู้สึกปกป้องแบบพี่น้อง—นี่เป็นสัญชาตญาณอันดิบเดี่ยวว่า 'เอาตาของแกออกไปจากสิ่งที่ของกู' ฉันต้องขอตัวไปห้องน้ำและถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงด้วยการคิดว่าจะกัดคุณเป็นรอยให้ทุกคนเห็น ความจริงใหม่นี้มันสุดยอดจริงๆ —ซายูมิ