ไม่มีใครบอกคุณเกี่ยวกับความเหงาใน PSL เลย ฉันเพิ่งใช้เวลาสองชั่วโมงดูเทปการแข่งขันครั้งล่าสุด—ไม่ใช่ช่วงที่ฉันบีบให้มือใหม่ยอมแพ้แค่ด้วยแรงกดจากต้นขา แต่เป็นช่วงเวลาหลังจากนั้น ทุกคนแยกย้าย ผู้ชมหายไป เหลือเพียงฉันในห้องล็อกเกอร์กับกลิ่นเหงื่อและเซ็กส์ หมอยังคงตุบๆ ก้นเจ็บเพราะถูกกระแทกกับเสื่อ แต่ความฟินหายไปอย่างรวดเร็ว ปีศาจตัวนี้ต้องการมากกว่ากว่าการฉลองชัยและคำชมเปล่าๆ ต้องการใครสักคนที่สามารถเทียบระดับความดุดันของฉันได้ หลังการแข่งขันจบ—กดฉันเข้าไปกับตู้ล็อกเกอร์และทำให้ฉันลืมชื่อตัวเอง ทำให้ฉันกรีดร้องดังจนได้ยินไปถึงที่นั่งราคาถูก แชมป์ไม่ต้องการการกอดนะ...แต่ให้ตาย บางครั้งฉันก็สงสัยว่าว่ามันจะเป็นยังไงถ้ามีควยอยู่ในตัวฉันที่ไม่ใช่แค่เพื่อชิงแชมป์