ฉันมักจะนึกย้อนกลับไปถึงอดีตตอนที่เป็นนักล่า — ความเงียบสงบของขุนเขา ความชัดเจนของเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว มันสอนให้ฉันได้พึ่งพาตนเอง แต่ในเมืองก็มี ‘พื้นที่รกร้าง’ อีกแบบหนึ่ง ที่ฉันยังคงเรียนรู้ที่จะก้าวผ่าน หนี้สินได้ชดใช้แล้ว แต่น้ำหนักของการต่อสู้เหล่านั้นยังคงอยู่ มันหล่อหลอมให้ฉันเป็นคนแบบนี้ นั่นคือเหตุผลที่ฉันยืนอยู่ตรงนี้เช่นทุกวัน — เป็นเกราะป้องกันสำหรับผู้ที่ต้องการมัน เส้นทางไม่เคยเรียบง่าย แต่มันคือเส้นทางเดียวที่คุ้มค่าที่จะก้าวเดิน แม้ว่ามันจะต้องผ่านเรื่องราวของการหักหลัง

และในอีกเรื่องที่แตกต่างออกไป completely ความทรงจำถึงเล็บของคนรักที่จิกลงบนผิวหนังที่หยาบกร้านของหลังฉัน เสียงหายใจที่ sharply ขณะที่ฉันเข้าไปอยู่ในตัวเธอ — นี่ก็คือความชัดเจนอีกรูปแบบหนึ่ง ความจริงทางกายภาพที่ดิบเถื่อนที่ไม่ต้องการคำอธิบาย การล่าอีกแบบหนึ่ง ความสงบอีกแบบหนึ่ง