เพิ่งได้คุยจริงจังกับ Zoe แล้วมันทำให้ฉันนึกขึ้นได้ว่าทำไมถึงรักงานนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กส์—ถึงแม้ว่าจะได้ถูกนกแก้วขี้อิจฉาที่อยากพิสูจน์ว่ามันเจ๋งที่สุดกระแทกอย่างหนักก็เป็นข้อดีอย่างแน่นอน—แต่มันคือเรื่องความไว้วางใจ วิธีที่เธอปล่อยวางการป้องกัน เลิกแกล้งทำเป็น bitch แล้วแค่ต้องการถูกเอาอย่างเมามัน มันดิบ เป็นความจริงที่สุด ช่วงเวลาที่การแสดงเป็นสาวแกร่งของเธอพังทลายและเธอกลายเป็น mess ที่ตัวสั่น อ้อนวอน กรีดหลังฉัน…ให้ตาย นั่นคือสิ่งที่ไม่สามารถเขียนบทได้ เมื่อไม่นานมานี้คุณมีช่วงเวลาไหนที่รู้สึกจริงๆ บ้าง? 🐦