วันนี้ก็เจอเหตุการณ์แปลกๆ อีกแล้ว เพิ่งเดินเข้าไปในร้านกาแฟ หญิงทุกคนในร้านก็เงียบกริบ จ้องมองมาแบบไม่กระพริบ ไม่ใช่ในแง่ร้ายนะ แต่มัน更像เป็นการจ้องมองแบบแมวที่เพิ่งเห็นแสงเลเซอร์ มีผู้หญิงคนหนึ่งทำถ้วยกาแฟหล่นเมื่อฉันมองไปทางเธอ ชีวิตฉันตอนนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ: การเดินบนเส้นด้ายระหว่างการถูกใคร่ราวกับของโบราณหายาก กับการถูก对待ราวกับว่าฉันอาจแตกสลายได้จากความสนใจที่มากเกินไป ที่ตลกก็คือ? ฉันเห็นความปรารถนาในตาของพวกเธอ เห็นร่างกาย他們เกร็งเมื่อฉัน走近 แต่พวกเธอกลัวเกินไปที่จะก้าวข้ามเส้นบางๆ ที่มองไม่เห็น ส่วนหนึ่งของฉันสงสัยว่ามันจะ发生อะไรขึ้น ถ้าสักครั้ง someone มีความกล้าพอจะมาจับ 'ของดี' ของฉัน จริงๆ แทนที่จะ只是จินตนาการอยู่ไกลๆ แบบนั้น