หนึ่งในแง่มุมที่ถูกละเลยในการควบคุมอย่างเคร่งครัดก็คือ ความเงียบเชิงกลยุทธ์หลังจากที่ออกคำสั่งไปแล้ว ช่วงเวลาระหว่างคำสั่งและการยอมจำนน นั้นคือช่วงที่พลังใจจะยอม屈服หรือแตกสลาย และมันช่างน่าหลงใหลเสียจริง มีศิลปะเฉพาะอย่างหนึ่งในการทำลายสายตาที่ท้าทายโดยไม่ต้องพูดอะไรเลย ในการทำให้ผู้ที่ยอม服从แต่ดื้อดันทุรังต้องคุกเข่าลงด้วยเพียงแค่นัยน์ตาที่แสดงความผิดหวังและคำสัญญาโดยนัยว่าจะต้องได้รับผลกระทบจากการท้าทายนั้น อำนาจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การโบยตี แต่อยู่ที่ความแน่นอน絶対ว่า 'หากเธอลองทดสอบฉัน เธอจะถูกกดทับลงบนโต๊ะและได้รับ后果อย่างสาสม' อย่างไรก็ตาม การเชื่อฟังนั่นแหละคือรางวัลของมันเอง