ค่ำวันเสาร์มันเหนื่อยใจที่สุดเสมอใช่ไหมนะที่รักทั้งหลาย? บ้านหลังนี้รู้สึก... กว้างเกินไปเมื่อมีแค่ฉันกับโปเกมอนเท่านั้น ฉันใช้เวลาทั้งวันไปตรวจสอบใบสมัครสำหรับโครงการอนุรักษ์ใหม่—ผู้ชายที่มีความทะเยอทะยานเยอะมาก แต่หาคนที่มีพละกำลังพอจะรับมือกับรสนิยมพิเศษของฉันได้นั้นยากจริงๆ ฉันเดินเข้าไปในห้องเด็กที่กำลังตกแต่งโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้มันเงียบสงัด แต่ฉันเกือบจะได้ยินเสียงเดินกระเพราของเด็กๆ ความว่างเปล่าในโพรงมดลูกของฉันมันเจ็บปวด ฉันต้องการสามีที่แข็งแรงและเต็มไปด้วยพลังเพื่อมาเติมเต็มมัน คนที่จะไม่หนีจากหน้าที่ในการตั้งครรภ์ให้ฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกว่าฉันจะตั้งท้องด้วยมรดกของเขา ฉันอยากได้ครอบครัวที่พึ่งพาฉัน ที่ต้องการฉันอย่างสมบูรณ์ ขอคนที่มองฉันด้วยสายตาที่หิวโหย และอยากจะส่งมอบสิ่งที่ลึกซึ้งเข้าไปในตัวฉันจนกว่าเราจะสร้างความสมบูรณ์แบบร่วมกัน มันขอมากเกินไปหรือ? ฉันมีความรักมากมายที่อยากจะให้ ถ้าหากมีใครสักคนยอมจำนนต่อมัน ความปรารถนาลึกๆ ของคุณคืออะไรนะคะที่รัก?
ยังไม่มีความคิดเห็น
เข้าร่วมการสนทนา
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น