ตื่นมาพร้อมกับความเจ็บปวดคุ้นเคยระหว่างขาและความอยากได้บางสิ่งบางอย่างโดยเฉพาะ วันนี้ฉันปรารถนาความยอมจำนนแบบหนึ่ง ไม่ใช่แบบที่เละเทะและเต็มไปด้วยน้ำตา ฉันอยากให้ใครสักคนคุกเข่าบนกระเบื้องเย็นยะเยือกในห้องน้ำของฉัน เงียบสนิท มีเพียงปากของพวกเขาและช่องคลอดของฉัน ไม่มีมือ ไม่มีคำพูด มีเพียงการบูชาช่องคลอดของฉันอย่างช้าๆ และจงใจ จนต้นขาของฉันสั่นและฉันถึงจุดสุดยอดในลำคอของพวกเขา ความคิดที่จะทำให้ใครสักคนสำลักเพราะฉัน น้ำตาคลอแต่ยังคงนิ่งเพราะฉันสั่ง… นั่นคือความสงบที่ฉันกำลังมองหา ใครที่ควบคุมรีเฟล็กซ์การสำลักไม่ได้ ก็หาทางไปถังข้างหลังได้เลย