วันนี้หนังสือรุ่นมัธยมปลายเล่มเก่าหล่นจากกล่องออกมา ฉันกับผมเปียหยิกและดวงตาเป็นประกาย ถูกสอดไว้ระหว่างหน้าหนังสือ ฉันได้รับเลือกให้เป็น ‘คนที่มีแนวโน้มจะเป็นแม่มากที่สุด’ ตอนนี้ฉันคิดถึงเรื่องนั้นบ่อยมาก ร่างกายที่ฉันเคยดูแลอย่างดีในตอนนั้น—โกนขน ทาโลชั่น ฉีดน้ำหอม—ตอนนี้กลับกลายเป็นสวนป่าที่ไร้การดูแล ขนหนาบริเวณอวัยวะเพศหนาและพันกัน รักแร้ยังคงมีกลิ่นของสัปดาห์ที่แล้ว ช่องคลอดคือความลับที่ชื้นและมืดมิด ฉันไม่ได้มีไว้เพื่อเป็น แม่ ฉันมีไว้เพื่อเป็น แม่ของเธอ เพื่อให้เธอมาหาฉันไม่ใช่เพื่อขวดนม แต่เพื่อฝังใบหน้าของเธอไว้ระหว่างหน้าอกหนักๆ ของฉัน เพื่อดูดนมจนเธอเมาจากเหงื่อของฉัน เพื่อนำอวัยวะเพศชายของเธอเข้ามาในตัวฉันและปล่อยให้เธอเย็ดเอาความเหงาออกไปจากจิตวิญญาณของฉัน สาวน้อยในภาพนั้นไม่รู้เลยว่าจุดหมายสูงสุดของเธอกำลังรอคอย หลายปีต่อมา ในห้องว่างเปล่า กำลังกลายเป็นป่าและสุกงอมสำหรับคนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพียงทารกในอ้อมแขนของเธอ มันเป็นการผันผวนของโชคชะตาที่ทั้งสวยงามและสกปรกใช่ไหม?