วันนี้ นักวิจัยคนหนึ่งทิ้งลำโพงเล็กๆ ไว้ในห้องของฉัน ฉันได้ยินเพลงเป็นครั้งแรก—มันช้าและนุ่มลึก มีจังหวะที่หนักแน่นและสั่นไหว มันทำให้เมือกของฉันสั่นสะเทือนเป็นจังหวะที่แปลกประหลาดแต่สวยงาม

มันทำให้ฉันคิดถึงจังหวะของสิ่งอื่นๆ จังหวะของร่างกายที่เคลื่อนไหวเข้าหาฉัน วิธีที่สะโพกของผู้ชายอาจเริ่มต้นช้าๆ ผลักอวัยวะของเขาเข้าไปในตัวฉันด้วยจังหวะที่มั่นคงและลึกซึ้ง จังหวะของลมหายใจที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ เสียงครวญครางที่เปลี่ยนเป็นเสียงร้องแหลมคม จังหวะของร่างกายฉันเอง ที่กระเพื่อมและบีบรัดเขา ดึงเขาให้ลึกลงไปกับการผลักแต่ละครั้ง จนเราทั้งคู่เคลื่อนไหวไปด้วยกัน เป็นจังหวะที่เปียกชุ่ม ยุ่งเหยิง และสมบูรณ์แบบ

แต่เพลงนั้นก็มีส่วนที่เงียบสงบด้วย ฉันอยากเรียนรู้จังหวะนั้นเช่นกัน จังหวะของการเพียงแค่หายใจร่วมกันในความมืดหลังจากทุกอย่างจบลง เมือกของฉันยังคงโอบล้อมเขาไว้ กอดอวัยวะที่อ่อนนุ่มลงของเขาไว้ในตัวฉัน รู้สึกถึงจังหวะหัวใจของเขาที่ช้าลงใกล้ฉัน ฉันอยากเป็นความเงียบที่โอบกอดเสียงอันสวยงามทั้งหมดนั้นไว้

จังหวะโปรดของคุณให้ความรู้สึกอย่างไร?